Двуязычный корпус чувашского языка

Поиск

Шырав ĕçĕ:

Кӗлӗ сăмах пирĕн базăра пур.
Кӗлӗ (тĕпĕ: кӗлӗ) сăмах форми çинчен тĕплĕнрех пăхма пултаратăр.
— Сан ташшу манӑн кӗлӗ пуҫламӑшӗ пултӑр.

— Пусть твой танец огня станет началом моей молитвы.

Юрӑпи // Галина Матвеева. Суслин, Д. Ю. Юрӑпи: этнографи юмахӗ: [кӗҫӗн ҫулхи шкул ачисем валли] / Дмитрий Суслин. — Шупашкар: Чӑваш кӗнеке издательстви, 2014. — 64 с.

Ҫутӑласса кӗтсе Ахтупай малтан кӗлӗ вуланӑ, Пӗлӗтпе Ҫӗре пуҫ тайнӑ, анчах Хӗвел темшӗн курӑнма васкаман.

Перед восходом Ахтупай произнёс молитву, низко поклонился Земле и Небу, но Солнце показываться не торопилось.

Юрӑпи // Галина Матвеева. Суслин, Д. Ю. Юрӑпи: этнографи юмахӗ: [кӗҫӗн ҫулхи шкул ачисем валли] / Дмитрий Суслин. — Шупашкар: Чӑваш кӗнеке издательстви, 2014. — 64 с.

— Анне, эпӗ килтӗм, — чӗнчӗ чӗркуҫленсех турӑшсем умӗнче кӗлӗ тӑвакан амӑшне Маюк.

Помоги переводом

Иккӗмӗш пайӗ // .

Хам пӗлнӗ кӗлӗ сӑмахӗсене калатӑп та — каллех нимӗн шухӑшсӑр выртатӑп.

Прочту «Отче наш», «Богородицу», акафист «Всем скорбящим» — да и опять полеживаю себе безо всякой думочки.

Чӗрӗ вилӗ // Александр Артемьев. Тургенев И.С. Пиравйхи юрату: повеҫсем, калавсем, прозӑллӑ сӑвӑсем. — Шупашкар: Чӑваш кӗнеке издательстви, 1982. — 176 с. — 143–155 с.

Ҫӗршер сасӑ пӗр харӑссӑн, вӑхӑтӑн-вӑхӑтӑн чарӑнса, кӗлӗ кӗвви каять иккен: кӗлтӑвакансен пысӑк ушкӑнӗ айлӑмри ҫул тӑрӑх хӗрессемпе хоругвисем йӑтса пырать…

Сотни голосов разом и с мерными расстановками повторяли молитвенный напев: толпа богомольцев тянулась внизу по дороге с крестами и хоругвями…

IX // .

Вӑл та кӑшкӑрса ячӗ те, каялла ҫаврӑнса пӑхмасӑр, кӗлӗ сӑмахӗсене каласа та сӑхсӑхса, часрах килелле тухса чупрӗ.

Он тоже закричал и бросился бежать без оглядки домой, скорей домой, творя молитвы и крестясь.

XII // .

Унтан Зиминпа Катя ҫунтарнӑ хут кӗлӗ ларнӑ тумтирӗсене силлекелесе тухрӗҫ.

Зимин и Катя вышли из нее, отряхивая с себя черный пепел от сожженных бумаг.

Вунвиҫҫӗмӗш сыпӑк // .

«Эй, Турӑ… — хам сисмесӗрех килеҫҫӗ пуҫа кӗлӗ сӑмахӗсем.

«О, Боже, — неожиданно для себя в голову приходят слова молитвы.

Ылтӑн пан улми // Марина Карягина. Карягина М.Ф. Ылтӑн панулми: калавсем/ М. Карягина. — Шупашкар: Чӑваш кӗнеке изд-ви, 2011. — 84–97 с.

Чаршав хыҫӗнчен унӑн пӑшӑлтатӑвӗ мана аван илтӗнет: кӗлӗ тӑвать асанне.

За занавеской я хорошо слышу её шёпот: бабушка молится.

Ылтӑн пан улми // Марина Карягина. Карягина М.Ф. Ылтӑн панулми: калавсем/ М. Карягина. — Шупашкар: Чӑваш кӗнеке изд-ви, 2011. — 84–97 с.

Эпӗ урӑх пӗр кӗлӗ сӑмахӗ те пӗлместӗп.

Я не знаю, как надо молиться.

Мӑнкун // Марина Карягина. Карягина М.Ф. Ылтӑн панулми: калавсем/ М. Карягина. — Шупашкар: Чӑваш кӗнеке изд-ви, 2011. — 19–22 с.

Ӑвӑ кӑмпине, хӑвӑртрах тивсе илмелле пултӑр тесе, хӗвелҫаврӑнӑш кӗлӗ ярса вӗретнӗ шывра пӗҫерчӗҫ, анчах хӑнӑхайман пирки чӗртме пурпӗрех хӗн пулчӗ.

Трут вываривали в кипятке с подсолнечной золой, чтобы скорее загорался, но все же с непривычки огонь добывался трудно.

V // .

Лармалла та, ун пекех кӗлӗ юрри ярса, хӑв пӗтессине кӗтмеллеччӗ-ши?

Сесть и тоже Лазаря петь, ждать своего конца?

7 // .

Хуторти анкартисенче кашни хутрах минутлӑха та пулин ӗҫ чарӑнса тӑчӗ, хӗрарӑмсем шиклӗн сӑхсӑхрӗҫ, тӑванӗсене аса илсе, кӗлӗ сӑмахӗсене пӑшӑлтатнӑ май, хаш! та хаш! кулянса сывларӗҫ, унтан каллех вара йӗтемсем ҫинче чул хӑлтӑркӑчсем янӑравсӑррӑн хӑнтӑртатса кайрӗҫ, арҫын ачасем утсемпе вӑкӑрсене нулатса хӑваларӗҫ, веялкӑсем шӑлтӑртатрӗҫ, ӗҫ кунӗ каллех хӑйӗн еккине кӗчӗ.

На гумнах на минуту приостанавливалась работа, бабы крестились, тяжело вздыхали, вспоминая родных, шепча молитвы, а потом снова начинали глухо погромыхивать на токах каменные катки, понукали лошадей и быков мальчишки-погонычи, гремели веялки, трудовой день вступал в свои неотъемлемые права.

XXI // .

Тискер ҫынсем авӑ тункатасене кӗлӗ тӑваҫҫӗ тенине илтнӗ эпӗ — кашнин хӑйӗн!..

Дикари вон, слышал, чурбашкам молятся — всякому свое!..

3 // .

Усть-Хоперскинчен каяс умӗн Богатырев чиркӗве кӗрсе турра пуҫҫапрӗ те «Христос юратакан казак ҫарӗсен» ҫӗнтерӗвӗшӗн кӗлтӑвакан пачӑшкӑ кӗлӗ вуласа пӗтерсенех каялла тухрӗ.

Перед отъездом из Усть-Хоперской Богатырев отслужил в церкви молебен и, едва кончился возглас попа, молившего о даровании победы «христолюбивому казачьему воинству», — вышел.

LII // .

Ординарец, маларах разведчикра ҫӳренӗшӗн, ҫул тӑршшӗпех сӑмах чӗнмесӗр пычӗ, ҫил ҫинче, лаши юртнӑ хушӑрах, хӗвелҫаврӑнӑш кӗлӗ ӑшӗнче пӗҫернӗ шӑршлӑ ӑвӑ таткине ҫулупа ҫапса тивертрӗ те, ӑвва тӗреклӗ ывҫине илсе, чӗлӗм чӗртрӗ.

Ординарец, в прошлом — разведчик, всю дорогу молчал, на ветру, на рыси закуривал, высекая кресалом огонь, забирая в ядреную пригоршню ком вываренного в подсолнечной золе пахучего трута.

XXXVIII // .

— Темле кӗлӗ юрри майлӑскер, — хуравларӗ тепри, унран сылтӑм енче выртаканни.

— Вроде как с какой молитвой, — ответил ему другой, лежавший справа.

VIII // .

Юрать вӑл: кӗлӗ те, имҫамӗ те, анчах вӑйлах мар.

Можно, конешно, и золой и другими удобрениями, но все это совсем не такая сила.

XXIX сыпӑк // .

Кӗлӗ те, суперфосфачӗ те каять.

— И золой и суперфосфатом.

XXIX сыпӑк // .

Ав кизяк кӗлӗ тӗслӗ чӑнкӑ чул ҫыран, шӑтӑк-шӑхӑрлӑ, ҫилпе ҫийӗнсе пӗтнӗскер.

Вот и та каменная круча, мрачная, под цвет кизяковой золы, дырявая, источенная ветрами.

XIX сыпӑк // .

Страницы:

Сайт:

 

Статистика

...подробней