Двуязычный корпус чувашского языка

Поиск

Шырав ĕçĕ:

ҫӗрсе (тĕпĕ: ҫӗр) сăмах форми çинчен тĕплĕнрех пăхма пултаратăр.
Ун вырӑнне хӑна пӳлӗмӗнче, ҫӳллӗ вырӑнта, тем чухлӗ шурӑ пир-авӑр ӑшӗнче, ҫурта ҫуттинче, темскер ҫӗкленсе тӑрать, ун умӗнче чӗррисем, чӗррисем пурте ним тума пӗлмесӗр шӑпах тӑраҫҫӗ, ҫав темскер, ӗмӗрлӗхе юласскер те ҫӗрсе пӗтекенскер, ҫывӑх та ютскер, хаклӑ та хӑрушӑскер, пӗр паллӑ туйӑма ҫеҫ вӑратать: ҫак куҫ умӗнче выртаканнипе лешӗн хушшинче, ҫак ӳт-тир ӑшӗнче пурӑннӑ ҫын хушшинче, халь нимле пӗрлӗх те ҫук.

Вместо него на возвышении в гостиной, в массе белого, в блеске свечей, утопало что-то, перед чем, недоумевая, замирало все живое, что-то и вечное, и тленное, и близкое, и чужое, и дорогое, и страшное, вызывая одно только определенное ощущение, что общего между этим чем-то и тем, кто жил в этой оболочке, — ничего нет.

Ашшӗ // .

Тёма умӗнче, сӗм тӗттӗмлӗхӗн тӗпсӗр тарӑнӑшӗнче, темле инҫе панорамӑн хӗсӗк те тарӑн ҫурӑкӗ пек ҫутӑ, ҫемҫен йӑлкӑшса илчӗ; ҫурри ҫӗрсе кайнӑ пусӑ пурин пӗренисем пур енчен те лӑках мӑкланнӑ; вӗсен лӑймакаллӑ та шӑршлӑ ҫийӗ тӗкӗр пек йӑлтӑртатса ҫуталать.

Тонкой глубокой щелью какой-то далекой панорамы мягко сверкнула пред Тёмой в бесконечной глубине мрака неподвижная, прозрачная, точно зеркальная гладь вонючей поверхности, тесно обросшая со всех сторон слизистыми стенками полусгнившего сруба.

Кивӗ пусӑ // .

Пытанӑн унта, сана урусенчен те хулпуҫҫисенчен ярса тытма пуҫласан, е сан ҫине улӑхса ларса: ҫӗклесе кай-ха мана, тесе, урисемпе тапма пуҫласан, пӗшкӗнсе, шӑлӗсене те йӗрсен — ирӗксӗрех тарса пытанӑн; теприн, калӑпӑр, ҫур пичӗ ҫӗрсе ӳкнӗ, куҫсӑр.

Тут побежишь, как за ноги да за плечи тебя хватать станет или вскочит на тебя, да и ну колотить ногами, чтобы вез его , да еще перегнется, да зубы и оскалит; у другого половина лица выгнила, глаз нет.

Ӑнӑҫсӑр кун // .

Ку этемӗн шӑм-шакки ҫеҫ мар, кунта ҫӗрсе саланайман ӳчӗ те пур.

Это не просто скелет, а настоящее тело!

XXXVIII сыпӑк // .

Ҫав этем ӳчӗ, Бордо хулинчи святой Михаил масарӗнчи пек, уйрӑм тӑпра ӑшӗнче выртнипе темиҫе ӗмӗр хушши пӗртте ҫӗрсе саланмасӑр упранса юлнӑ-ши, — эпӗ ҫакна ӑнлантарса пама пултараймастӑп; анчах ҫав этем вилли, унӑн хурӑн хуппи евӗрлӗ типсе кайнӑ тирӗ, куҫпа пӑхсан ав каланма пултарассӑн туйӑнакан алӑ-урисем, ҫаплипех юлнӑ шӑлӗсем, темӗн чухлӗ ҫӳҫӗсем калама ҫук вӑрӑм ӳссе кайнӑ чӗрнисем — ҫаксем пурте ҫав тахҫанхи ӗмӗрти вилнӗ ҫын хӑй пурӑннӑ чухнехи майпах пирӗн куҫ умӗнче выртать.

Неужели сохранился он в течение целых столетий благодаря особым свойствам почвы, как на кладбище Сен-Мишель в Бордо? Этого я не сумею сказать; но скелет, обтянутый пергаментной кожей, его еще эластичные члены, — на вид по крайней мере! — крепкие зубы, густые волосы, ужасающей длины ногти на руках и на ногах — все это представилось нашим взорам таким, каким тело было при жизни.

XXXVIII сыпӑк // .

Ленӑн сасартӑк хӑйӗн ҫӗр катӑкӗ, ӗмӗр ванми чул кӗтесе, ҫул хӗрринчи пӗчӗк юханшыв пулса тӑрасси килчӗ, ку уншӑн телей пулӗччӗ, вара вӑл ӳчӗ ҫӗрсе пӗтсен те пурӑнӗччӗ.

И Лене, как счастья, захотелось вдруг самой стать клочком земли, углом векового камня, ручьем у дороги, чтобы жить и после того, как распадется тело.

Вунпӗрмӗш сыпӑк // .

Тырӑ пани — пыйтлӑ фрицсене тӑрантарни, вӗсен выҫӑ хырӑмӗсене тултарни, вӗсен ҫӗрсе пӳрленекен, сивӗре шӑнтса янӑ кӗлеткисене ӑшӑтни пулать.

Дать зерно значило накормить вшивых фрицев, насытить их голодные желудки, согреть их гноящееся обмороженное тело.

IV // .

— Ан макӑрӑр, — терӗ вӑл нимӗҫле, ҫӗрсе хуралса кайнӑ шӑлӗсене йӗрсе.

— Не плачь, — сказал он по-немецки, скаля гнилые, почерневшие зубы.

III // .

Санӑн шӑммусем Мудьюграх ҫӗрсе пӗтӗҫ.

Твои кости сгниют на Мудьюге.

7 // .

Кам айӑплӑ-ха вӑл ҫӗрсе кайнӑшӑн?

Значит, кто виноват, что он сгнил?

Ҫирӗм улттӑмӗш сыпӑк // .

Хурӑнсем вӑраххӑн ӳснӗ, вара, лӑнчӑркка шурлӑх ҫинче пӗр пилӗк ҫул ларсан, ӳксе ҫӗрсе кайнӑ.

Березы росли медленно и, простояв лет пять на зыбкой, гнилой почве, падали и гнили.

XV // .

Вырсарникунсенче, Павелӑн ерҫӳ пулмасан, вӑл вутӑ ҫурать, пӗррехинче хулпуҫҫи ҫине хурса хӑма ҫӗклесе килчӗ те ҫӗрсе кайнӑ крыльца картлашкине хӑвӑрт кӑна улӑштарса лартрӗ, тепринче ҫавнашкал тӳнсе кайнӑ хӳмене никама систермесӗрех юсарӗ.

По воскресеньям, если Павлу было некогда, он колол дрова, однажды пришел с доской на плече и, взяв топор, быстро и ловко переменил сгнившую ступень на крыльце, другой раз так же незаметно починил завалившийся забор.

VII // .

Атту пӑхса тӑманнипе ҫурчӗ ҫӗрсе каять.

А то порушится без догляду.

Председатель юлташ // .

Лашасем йышлӑн вилме тапратнӑ, унтан питӗ хаяр выҫлӑх пуҫланнӑ: ҫынсем ҫемйи-ҫемйипе ҫӗре кӗнӗ, ҫуртсем ҫӗрсе йӑтӑннӑ, урамсем пушаннӑ, кантӑксем суккӑрланнӑ — хулана куҫакансем вӗсене хӑмала ҫапа-ҫапа хӑварнӑ.

Начался массовый падеж лошадей, а затем страшный голод: люди умирали семьями, рушились дома, редели улицы, все больше и больше окон слепло — уезжающие в город наглухо забивали их досками и горбылями.

Ӗмӗрхи депутат // .

Кунпала вӗсем ҫӗрсе тахҫанах тӑпра пулнӑ этеме мар, унӑн пурӑнакан тӑванӗсен, ачисен пуянлӑхне хисеплеҫҫӗ.

Помоги переводом

I // .

Ҫемҫе чӗреллисем мӗскӗнсен вилтӑприйӗ ҫине ҫӑка хӗрес лартнӑ та, вӑл, часах ҫӗрсе, йӑванса ӳкнӗ.

Помоги переводом

I // .

Вилнӗ ҫынсен ӳчӗсем ҫӗрсе шӑммисем юлччӗр тесе, вӗсем вилӗсене ҫӗре чикеҫҫӗ.

Погребение не было ещё окончательным — покойников закапывали в землю только для того, чтобы земля уничтожила плоть, сохранив кости.

Вуниккӗмӗш сыпӑк // .

Тулти ҫумӑр пӗр чарӑнми алхасать, ҫӗрсе пӗтнӗ улӑм ҫивитти витӗр вӑл шала ярӑмлансах анать.

Ливень неистовствовал снаружи и сквозь прогнившую солому крыши попадал мелкими струйками внутрь хижины.

Ҫирӗм иккӗмӗш сыпӑк // .

Тӗкмисем ҫурри ҫӗрсе пӗтнӗ пулин те, ҫапах лашасем валли, ҫӗрле тилӗсем килсе тапӑнасран, хӳтлӗх пулса тӑраҫҫӗ.

Из полусгнивших кольев, ещё годной, однако, для того, чтобы защищать ночью лошадей от нападения лисиц.

Вунҫиччӗмӗш сыпӑк // .

— Юрать-ха, — хушса хучӗ Гленарван, — ку кӗленчене акула вӑхӑтра ҫӑтса ӗлкӗрнӗ те, ӑна пирӗн «Дункан» ҫине илсе ҫитерчӗ: ҫак ҫӗрсе кайнӑ пропкӑпа кӗленче, кирек мӗн пулсан та, тинӗс тӗпне анса ларнӑ пулӗччӗ.

— К тому же, — продолжал Гленарван, — этой плохо закупоренной бутылке грозила опасность пойти ко дну, к счастью, акула вовремя проглотила ее и доставила на борт «Дункана».

Пӗрремӗш сыпӑк // .

Страницы:

Сайт:

 

Статистика

...подробней