Двуязычный корпус чувашского языка

Поиск

Шырав ĕçĕ:

ҫыртӑм (тĕпĕ: ҫыр) сăмах форми çинчен тĕплĕнрех пăхма пултаратăр.
— Анне, — терӗ Зина, — эпӗ ӗнтӗ ҫур страница ҫыртӑм.

— Мама, — проговорила Зина, — я уже полстраницы написала.

Ӗҫри кунсем // .

— Ҫук, эпӗ тӗрӗссине ҫыртӑм! — ответлерӗ Одинцов.

— Нет, я просто правду написал! — ответил Одинцов.

25 сыпӑк // .

Ыран тата статья ҫыртӑм тесе хамах калатӑп.

И завтра сам скажу, что статью написал.

23 сыпӑк // .

— «Мӗн ҫыртӑм, мӗн ҫыртӑм»!.. — терӗ ӑна Синицына витлесе.

— «Что написала, что написала»! — передразнила его девочка.

15 сыпӑк // .

Эпӗ ку заметкӑна та васкаса ҫыртӑм, ӑна манӑн хӑҫан тӳрлетес?

Я и эту-то наспех писал, когда мне исправлять ее?

15 сыпӑк // .

Ҫитменнине тата заметкине те начар ҫыртӑм

Да еще написал заметку плохо…

15 сыпӑк // .

— Эпӗ те пӗр заметка ҫыртӑм, — пӗлтерчӗ Зорина, хӑйӗн юлташӗсем ҫине пӑхса.

— Я тоже одну заметку написала, — сказала Зорина, оглянувшись на подруг.

15 сыпӑк // .

Эпӗ хама хушнӑ статьяна ҫыртӑм, ачасем вара ним те ҫырса памаҫҫӗ, — терӗ Ваҫҫук патне пырса тӑнӑ Одинцов.

Я свою статью написал, а ребята ничего не дают, — сказал подошедший к Ваську Одинцов.

15 сыпӑк // .

— Паҫӑрах ҫыртӑм.

— Давно записал.

VI // .

Вӗсем патне пурӑнма куҫма, ачин ачисене ҫӑлма хушса, хунями патне ҫыру ҫыртӑм.

Свекрови письмо написала, чтоб непременно к ним жить переехала, внучат спасла.

2. Ҫӗнӗ ҫӗрте // .

Ҫулталӑкӗпех ҫыртӑм ун патне!

Весь год я ему писала.

5. Килте // .

Халӗ, пӗтӗмпех ҫыртӑм пулмалла ӗнтӗ.

Ну, вот, кажись, и все.

Хуркайӑк // .

Ҫак йӗркесене эпӗ колхоз пахчинче ҫав тӗрлӗ пысӑк тухӑҫлӑ помидор пухса кӗртнине курнӑ хыҫҫӑн ҫыртӑм.

Я пишу эти строчки уже после того, как побывал на сборе урожая помидоров на колхозном огороде.

Хирӗҫлӗхсен пӗрлӗхӗ // .

«Хаклӑ Маша, эпӗ сан патна темиҫе хут та ҫыртӑм, анчах манӑн ҫырусем ҫитмеҫҫӗ пулас: эсир питӗ аякра — тӗнчен тепӗр хӗрринчех пурӑнатӑр вӗт.

«Дорогая Маша, я писал тебе уже несколько раз, но, должно быть, письма мои не доходят: ведь вы так далеко живете — совсем на другом краю света.

III // .

Вара эпӗ акӑ мӗн ҫыртӑм.

И я написал:

Ҫирӗм саккӑрмӗш сыпӑк // .

Эпӗ сана кӗтетӗп, анчах, эсӗ каланӑ пек, пирӗн патӑмӑрта мар, — шухӑшласа кӑна пӑх, мӗнле йывӑр та кансӗр пулнӑ пулӗччӗ пире, — пӗлетӗн-и, ӑҫта ҫыртӑм эпӗ ҫак ҫырӑва?

Я жду тебя, только не у нас, как ты было хотел, — представь, как нам будет тяжело и неловко! — а знаешь, где я тебе писала?

XXII // .

Анчах ҫыртӑм та ҫавӑнтах чӗрсе те тӑкрӑм.

И — разорвал письмо.

1945-мӗш ҫул // .

Халь ӗнтӗ ҫыртӑм.

Теперь писал.

1943-мӗш ҫул // .

Епле аван, вӑхӑтра ҫыртӑм эпӗ ку ҫырӑва!

Как здорово, что я написал это письмо!

1942-мӗш ҫул // .

Тен, пустуй ҫыртӑм эп ун патне?

Может, зря ей написал?

1940-мӗш ҫул // .

Страницы:

Сайт:

 

Статистика

...подробней