Двуязычный корпус чувашского языка

Поиск

Шырав ĕçĕ:

урисем (тĕпĕ: ура) сăмах форми çинчен тĕплĕнрех пăхма пултаратăр.
Ашшӗ выртнӑ кимӗ патне чупса мар, вӗҫсе кайрӗ, урисем ҫӗре те тивмеҫҫӗ.

Помоги переводом

Ҫирӗм тӑваттӑмӗш сыпӑк // .

Унтан ура ҫине тӑма хӑтланчӗ, анчах тӑраймарӗ — унӑн тӑртанса кайнӑ урисем ҫав тери хытӑ ыратаҫҫӗ пулмалла.

Помоги переводом

Ҫирӗм тӑваттӑмӗш сыпӑк // .

Ҫынҫиенсем ӑна ытла та хытӑ ҫыхнӑран халӗ унӑн аллисемпе урисем тӑртанса кайнӑ.

Помоги переводом

Ҫирӗм тӑваттӑмӗш сыпӑк // .

Мана курсан, вӑл кӑштах аяккалла чупса кайрӗ, унтан часах чарӑнчӗ, кайри урисем ҫине тӑчӗ те мана куҫран шӑтарасла пӑхма тытӑнчӗ, манпа паллашма шут тытрӗ тейӗн.

Помоги переводом

Улттӑмӗш сыпӑк // .

Вӑл мулкач пек кайӑк тытнӑ-мӗн, анчах унӑн ҫӑмӗ урӑх тӗслӗ, урисем мулкачӑннинчен вӑрӑмрах.

Помоги переводом

Виҫҫӗмӗш сыпӑк // .

Чӗлхепе урисем вӗсене Анатри Кӗҫӗн урама илсе ҫитернӗ тӗле иккӗшӗ те йӑлт пӑшӑхса хӗрелнӗччӗ ӗнтӗ, шӗлепкисене хывса, тарӗсене шӑла-шӑла илетчӗҫ.

Когда ноги и язык довели их до Малой Нижней улицы, оба они были красны и, сняв шляпы, вытирали пот.

VIII // .

Пантелей ассӑн сывла-сывла ярать, урисем ыратни ҫинчен ӳпкелешсе калаҫать, час-часах сӗмсӗр, пуҫсӑр вилӗме асӑнать.

Пантелей только вздыхал, жаловался на ноги и то и дело заводил речь о наглой смерти.

VII // .

Витрине аяла антарсан, хура сухаллӑ Кирюха хырӑмӗпе пус пури ҫине выртрӗ те, лӑсканчӑк пуҫне, хулпуҫҫийӗсене тата кӑкӑрне ҫурри таран тӗксӗм шӑтӑкалла чикрӗ, Егорушкӑна ӗнтӗ унӑн ҫӗре аран-аран перӗнсе тӑракан кӗске урисем ҫеҫ курӑнчӗҫ: пус тӗпӗнче аякра хӑй пуҫӗн мӗлкине асӑрхасан, Кирюха савӑнса кайрӗ те ухмахла хулӑн сасӑпа ахӑлтатма тытӑнчӗ, пус тӗпӗнчен ҫав сасӑсемех ӑна тепре ҫаврӑнса килсе хирӗҫ илтӗнчӗҫ; вӑл тӳрленсе тӑрсан, унӑн пичӗпе мӑйӗ хӑмач пек хӗрелсе ларни курӑнчӗ.

Опуская в колодезь свое ведро, чернобородый Кирюха лег животом на сруб и сунул в темную дыру свою мохнатую голову, плечи и часть груди, так что Егорушке были видны одни только его короткие ноги, едва касавшиеся земли; увидев далеко на дне колодца отражение своей головы, он обрадовался и залился глупым, басовым смехом, а колодезное эхо ответило ему тем же; когда он поднялся, его лицо и шея были красны, как кумач.

IV // .

Хӑйсем йӑлт шӑнса кайрӗҫ, алли-урисем туйми пулчӗҫ, сивве пула вӗсен ыйхи те килчӗ.

Они совершенно окоченели и не чувствовали ни рук, ни ног, мороз навеял на них сонливость.

XXXIV. Ҫил-тӑман // .

Огнянов тертленсе те пулин шыв урлӑ утса каҫрӗ, тепӗр ҫырана тухсан, ларса канчӗ, — сивӗ шыва пула ун урисем кӳтрӗҫ, суранӗ тата ытларах ырата пуҫларӗ.

Он с трудом перешел реку вброд и, выбравшись на берег, сел — от холодной воды ноги у него окоченели и боль усилилась.

XXVII. Ҫӳрен ҫын // .

Урисем, туя пек…

Ноги как палки…

XV. Кӗтмен тӗл пулу // .

Ҫав самантра ҫыннӑн пуҫӗ ҫук, теҫҫӗ: хирӗҫ тӑмашкӑн аллисем пур та, урисем чупма хатӗр.

В такие минуты у человека, как говорится, нет головы; есть только руки — для сопротивления и ноги — для бегства.

II. Тӑвӑл // .

Мӑнтӑркка ача тӑват-пилӗк утӑм айккине сирпӗнчӗ, анчах ӳкмерӗ, хӑрах аллипе питне тытса, пӗкӗрӗлсе анчӗ, шыҫмакӑн урисем хушшипе уҫлӑха хӗсӗнсе тухасшӑн пулчӗ.

Толстый мальчишка отлетел на несколько шагов в сторону, но не упал и, держась рукой за щеку, изогнулся, собираясь протиснуться в проход у ног толстяка.

Халӑха кӑтартма // Николай Григорьев. Лу Синь. Калавсем. Чӑваш АССР государство издательстви, 1960. — 107–114 стр.

Мӗнле те пулин платниксен е час-часах алли-урисем касӑлакан ытти ӑстасен артельне леҫсе ярасшӑн пуль тесе, Кирсанов Рахметова темӗн пысӑкӑш банкӑпа эмел парса ярать.

Кирсанов дал огромнейшую банку, думая, что Рахметов хочет отнести лекарство в какую-нибудь артель плотников или других мастеровых, которые часто подвергаются порезам.

XXIX // .

Кӗнекене вырӑсларан куҫарни ҫур ҫухрӑмранах сисӗнет: ун ҫине авланаймарӗ, кӗленче сапунӗ ҫине, такам вулани пирки пилне пырса кӗчӗ, сивӗ ҫирӗпленсех пычӗ, пуҫ ҫаврашкасемпе кайрӗ («голова пошла кругом» пулас), ҫилӗн кашкӑр улавӗ, ҫул вӗҫлевӗ, асап вулавне малалла тӑсрӗ, Ваҫиле ҫултан пӑрӑнас мар тесе мӗнпур вӑйне хучӗ, урисем ҫине тимлӗх уйӑрчӗ, ӗне ҫӑвӗ («услам ҫу» пулӗ) илсе килнӗ, шӑплӑхла выляма пӑрахмастӑн» (вырӑсла кӗнекинче «играть в молчанку»-ши?), «ҫӑкӑр (тырпул!) ӳстерекен»…

Помоги переводом

«Тӑлӑх арӑм минтерӗ» роман тавра // Виталий Станьял. https://chuvash.org/blogs/comments/4943.html

Чылай хушӑ пӗр вырӑнта хускалмасӑр ларнӑран алли-урисем те ҫывӑрса кайнӑ, пӗр вӑхӑт нихӑшӗ те ура ҫине тӑраймарӗҫ.

Ноги у всех от долгого сидения затекли, сразу никто не смог встать.

Застава хыҫне // Николай Григорьев. Лу Синь. Калавсем. Чӑваш АССР государство издательстви, 1960. — 75–89 стр.

Ҫӑрттанӑн урисем чӗтреме пуҫларӗҫ, вӑл вара вӑйран кайса, хӑйне вырӑн панӑ Дубцовпа юнашар ларчӗ те, ним тума аптраса: — Ман пурнӑҫа мӗншӗн татма шутлать вара вӑл? — тесе ыйтрӗ.

Ноги Щукаря мелко задрожали, и он обессиленно присел рядом с услужливо подвинувшимся Дубцовым, потерянно спросил: — За что же это он меня задумал жизни решить?

XXIII сыпӑк // .

Анчах, темрен кулакан хӗрарӑмсене ним шарламасӑр тӗрткелесе кухньӑна кӗрсе тӑрсан, вӑл хыпаланса тавраналла пӑхса ҫаврӑнчӗ те, унӑн урисем лӑштӑрах кайрӗҫ, вара, сӑх-сӑхса илсе, вӑл аран-аран пӑшӑлтатрӗ: «Мӗн ку?»

Но когда он, молча расталкивая чему-то улыбавшихся женщин, вошел в кухню и торопливо осмотрелся, у него подкосились ноги, и, творя крестное знамение, он с трудом прошептал: «Что это такое?»

XIX сыпӑк // .

Анчах сӑртӑн тепӗр енче ӑна ҫӗнӗ инкек кӗтнӗ: урисем ҫине ӑнсӑртран пӑхса илсен, вӑл хӑйӗн сылтӑм урине сӑранпа илемлӗн эрешлесе пӗтернӗ хӗрарӑм пушмакӗ тӑхӑннине курах кайрӗ.

Но за бугром его ждало новое потрясение: случайно глянув на ноги, он обнаружил на правой ноге женский, почти новый чирик, с кокетливым кожаным бантиком и фасонистой строчкой.

XIX сыпӑк // .

Ахлатса, ӗхлетсе, вӑл, васкамасӑр, пӗтӗмпе тусса кайнӑ пушмакне хыврӗ, йӗм пӗҫҫисене тавӑрчӗ, вара, кӑмӑлсӑртараххӑн йӑл кулса, пуҫне хурлӑхлӑн сулкаласа, вӑрахчен шӑмми кӑна юлнӑ урисем ҫине пӑхса ларчӗ.

Кряхтя и вздыхая, он неторопливо снял донельзя изношенные чирики, засучил штаны и долго рассматривал свои высохшие ноги, критически улыбаясь и в то же время горестно покачивая головой.

XVIII сыпӑк // .

Страницы:

Сайт:

 

Статистика

...подробней