Двуязычный корпус чувашского языка

Поиск

Шырав ĕçĕ:

сассинчен (тĕпĕ: сасӑ) сăмах форми çинчен тĕплĕнрех пăхма пултаратăр.
Ҫак матроса вӑл сассинчен палларӗ пулмалла.

Помоги переводом

Ҫирӗм ҫиччӗмӗш сыпӑк // .

Пӑшал сассинчен тата ҫынҫиенсем ҫухӑрнинчен хӑранипе ун кӑшт ҫеҫ чунӗ тухман.

Помоги переводом

Ҫирӗм тӑваттӑмӗш сыпӑк // .

— Пысӑк инкекех мар, — терӗм эпӗ, — пӗрисене эпир вӗлерӗпӗр, теприсем пирӗн пӑшалсен сассинчен хӑраса тарса пӗтӗҫ.

Помоги переводом

Ҫирӗм тӑваттӑмӗш сыпӑк // .

Таракан мӗскӗн ҫын, эпӗ унӑн икӗ тӑшманне те вӗлертӗм пулин те (вӑл ҫакна хӑй те курчӗ), пӑшал ҫулӑмӗпе сассинчен тем пекех хытӑ хӑрарӗ, утайми пулчӗ, вӑл вырӑнтан тапранма хал ҫитереймесӗр юпа пек хытрӗ, ним тума пӗлмесӗр: тармалла-и е ку ҫынпа пӗрле пулмалла-и, тесе шухӑшларӗ пулас; май пулсан, вӑл манран та тарнӑ пулӗччӗ.

Помоги переводом

Ҫирӗм пӗрремӗш сыпӑк // .

Иккӗмӗш тискер кайӑк пӑшал сассинчен хӑранипе ҫыран хӗрне ишсе тухрӗ те сӑртсем хушшине тарса пытанчӗ.

Помоги переводом

Тӑваттӑмӗш сыпӑк // .

Кӳме сассинчен хӑраса, сывлӑша хир чӑххисен кӗтӗвӗ ҫемҫен пӑрӑлтатса ҫӗкленчӗ те сӑртлӑхсем еннелле вӗҫсе кайрӗ.

Стадо куропаток, испуганное бричкой, вспорхнуло и со своим мягким «тррр» полетело к холмам.

I // .

Ҫулӗнчен, сассинчен, сӑн-сӑпатӗнчен те вӑл, ҫак ҫын астуса юлнӑ тӑрӑх питех те Рахметов пек курӑнать.

Летами, голосом, чертами лица, насколько запомнил их рассказчик, проезжий тоже подходил к Рахметову.

XXIX // .

Пӑртак чӗнмесӗр тӑнӑ хыҫҫӑн Макар каллех хыттӑнрах калаҫма пуҫларӗ, унӑн хӑйӑлтатарах тухакан сассинчен Давыдов пӗр кӗтмен ҫӗртен лешӗ хӑй мухтаннине пытарманнине сисрӗ.

После недолгой паузы Макар опять заговорил громче, и в хрипловатом голосе его Давыдов неожиданно уловил плохо скрытые нотки горделивости:

XII сыпӑк // .

Ҫур ҫӗр ҫитеспе ҫапла хуторта пӑшал пенине илтетӗп: пӗрре винтовкӑран переҫҫӗ, унтан икӗ хутчен, хулленрех, пистолетран пулмалла, вара каллех — янравлӑ сассинчен винтовкӑран пени паллӑ.

Около полуночи, слышу я, по хутору стрельба идет: один винтовочный выстрел, потом два поглуше, вроде как из пистолета, и опять — хлесткий, винтовочный, по звуку можно было определить.

IX сыпӑк // .

Шӑпланса ҫитсен, Макар чӑх картинче ҫав йӗксӗк автан, ҫунатне ҫапа-ҫапа, лайӑхрах вырнаҫса ларма хӑтланнине лайӑхах илтрӗ, — лешӗ хӑй сассинчен хӑй кашта ҫинчен сирпӗнсе анасран хӑрарӗ пулас.

В наступившей затем тишине Макар отчетливо слышал, как возился в курятнике, умащиваясь и хлопая крыльями, дрянной петушишка, очевидно боясь свалиться от собственного крика с насеста.

IV сыпӑк // .

— Пӗрре ҫавӑн пекех вӑрӑмтуна та, ӑмӑрткайӑк сассинчен тӑрӑхласа, нӑй-най тукаланӑ, — терӗ вӑл; ку пире юрпа лачлаттарнӑ пекех пулчӗ.

— Вот так однажды комар гудел, орлиный клекот передразнивая, — сказала она, точно снегом в нас кинула.

Макар Чудра // Хумма Ҫеменӗ, Феодосия Ишетер. Максим Горький. Сочиненисем. Чӑваш АССР государство издательстви, 1953. — 7–19 стр.

Эпӗ унӑн кӑкӑртан тухакан сассинчен пӗлетӗп: юрӑ юрлать-и хӑй, е «аван-и» тесе калать-и — яланах темле, тем ҫитмен пек те тем хытах ыйтнӑ пек янӑрать унӑн сасси.

Я знал ее голос густого, грудного тембра, всегда как-то странно, недовольно и требовательно звучавший — пела ли она песню, говорила ли «здравствуй».

Макар Чудра // Хумма Ҫеменӗ, Феодосия Ишетер. Максим Горький. Сочиненисем. Чӑваш АССР государство издательстви, 1953. — 7–19 стр.

Унӑн хурлӑхлӑ сассинчен тӗлӗннӗ Ольга чӗнмерӗ.

Она молчала, мгновенно пораженная грустным звуком его голоса.

VIII сыпӑк // .

Сӑмахсенчен, сасӑсенчен, хӗрӗн ҫак таса та вӑйлӑ сассинчен нервсем чӗтрерӗҫ, куҫсем ҫулӑмланчӗҫ те куҫҫулӗсемпе шывланчӗҫ.

От слов, от звуков, от этого чистого, сильного девического голоса билось сердце, дрожали нервы, глаза искрились и заплывали слезами.

V сыпӑк // .

Савӑннӑ ачасем кӑшкӑрашма пуҫларӗҫ, вара эп вӗсен сассинчен тепӗр сасса — каллех питӗ пӗлекен саспа хама чӗннине илтрӗм.

В темноте что-то кричали обрадованные ребята, потом я услышала другой, тоже очень знакомый голос.

6 сыпӑк // .

Сасартӑк тӗттӗмре илтетӗп акӑ, ҫыран хӗррипе ут чупать, тулхӑрать вӑл, кӗҫенет, урисемпе ҫӗре кукалет; эпӗ хам Карагеза сассинчен палларӑм: вӑлах пулчӗ ҫав, манӑн ҫывӑх юлташ!..

во мраке слышу, бегает по берегу оврага конь, фыркает, ржет и бьет копытами о землю; я узнал голос моего Карагеза; это был он, мой товарищ!..

Бэла // .

— Хӑвӑр эсир камсем? — терӗ те Алексей, хӑйӗн вӑйсӑр сассинчен тӗлӗннипе урӑх чӗнмерӗ.

– А вы кто? – ответил Алексей и смолк, пораженный тем, как немощен и тих был его голос.

14 сыпӑк // .

2. Эй Турӑҫӑм, манӑн кӗллӗме илтсем, эпӗ йӑлӑннӑ чухне курӑнмасӑр ан тӑрсам; 3. итлесем мана, илтсем мана; эпӗ ахлатса хуйхӑратӑп, 4. тӑшман сассинчен, усал ҫын хӗсӗрленинчен хавшаса ӳкрӗм: вӗсем ман ҫине йӗркесӗр ӗҫ йӑвантараҫҫӗ, мана хаяррӑн кураймаҫҫӗ.

2. Услышь, Боже, молитву мою и не скрывайся от моления моего; 3. внемли мне и услышь меня; я стенаю в горести моей, и смущаюсь 4. от голоса врага, от притеснения нечестивого, ибо они возводят на меня беззаконие и в гневе враждуют против меня.

Пс 54 // .

16-17. Хам намӑса юлни яланах умӑмра тӑрать, хама хӑртакансен, мӑшкӑллакансен сассинчен, тӑшмансем, тавӑракан ҫынсем пӑхса тӑнӑран питӗме намӑс хуплать: 18. ҫакӑ пӗтӗмпе пирӗн ҫине йӑтӑнса анчӗ, ҫавах эпир Сана манмарӑмӑр, Санӑн халална пӑсмарӑмӑр.

16. Всякий день посрамление мое предо мною, и стыд покрывает лице мое 17. от голоса поносителя и клеветника, от взоров врага и мстителя: 18. все это пришло на нас, но мы не забыли Тебя и не нарушили завета Твоего.

Пс 43 // .

3. Миха килӗнче пулнӑ чухне вӗсем ҫамрӑк левита сассинчен палласа илнӗ те ун патне кӗнӗ, ыйтнӑ унран: сана кунта кам илсе килнӗ? эсӗ кунта мӗн тӑватӑн, эсӗ мӗншӗн кунта? тенӗ.

3. Находясь у дома Михи, узнали они голос молодого левита и зашли туда и спрашивали его: кто тебя привел сюда? что ты здесь делаешь и зачем ты здесь?

Тӳре 18 // .

Страницы:
  • 1

Сайт:

 

Статистика

...подробней