Двуязычный корпус чувашского языка

Поиск

Шырав ĕçĕ:

лартрӑн (тĕпĕ: ларт) сăмах форми çинчен тĕплĕнрех пăхма пултаратăр.
Лартрӑн!

Сажал!

2. Ҫӗнӗ ҫӗрте // .

— Эсӗ мана строительство пайӗн начальникӗ туса лартрӑн-и?

— Ты меня начальником строительного отдела сажал?

2. Ҫӗнӗ ҫӗрте // .

Эсӗ мӗн, вӗсене склада илемлетме лартрӑн-и-мӗн?

Ты что их, для украшения склада взял?

2. Хӑвӑртлӑх // .

Ӳсӗрӗлсен, Тоша ун ҫине йӗрӗнсе пӑхнӑ, сӑмахӗсене тӑстарса: — Кӑ-вас тӗпӗ! Манӑн пурнӑҫӑн куҫӗсене сӗрсе лартрӑн эсӗ! — тенӗ.

Опьянев, Тоша с отвращением смотрел на нее и, растягивая слова, говорил: — О-па-ра! Залепила ты глаза моей жизни!

4. «Калта» // .

Ывӑлӗ ӑна ачашшӑн: — Сӑмавар лартрӑн-и? Вӑт, тавах! — терӗ.

Сын ласково сказал ей: — Самовар поставила? Вот спасибо!

V // .

Чӗре тӗпне лартрӑн пулсан, чӑт халь.

Раз задел за живое — пеняй на себя.

Хирӗҫлӗхсен пӗрлӗхӗ // .

Вилессе пӗлсех кӑларса лартрӑн пире!»

Выставил ты нас на верную гибель!»

Хирӗҫлӗхсен пӗрлӗхӗ // .

Аван лартрӑн эсӗ вӗсене, Гек!

А здорово ты их надул, Гек!

Вунулттӑмӗш сыпӑк // .

Вӑл тытӑнчӑклӑ сасӑпа: — Пиччене мӗншӗн хупса лартрӑн? Луччӑ кӑларса яр, унсӑрӑн хӑвна начар пулӗ! — терӗ.

Он хрипло крикнул: — Зачем брата посадил? Лучше отпусти, а то хуже будет!

Вӑрҫӑ секречӗ // Чӑвашсен патшалӑх издательстви. Гайдар, Аркадий Петрович. Вӑрҫӑ секречӗ: [повеҫ] / А. П. Гайдар. — Шупашкар: Чӑвашсен патшалӑх издательстви, 1936. — 175 с.

— Пиччене мӗншӗн хупса лартрӑн? — терӗ вӑл ӑшран кӑшт тухакан сасӑпа, Сергей ҫине пӑтранчӑк усал куҫӗсемпе пӑхса илчӗ.

— Зачем брата посадил? — глухо проговорил он, уставившись на Сергея мутными, недобрыми глазами.

Вӑрҫӑ секречӗ // Чӑвашсен патшалӑх издательстви. Гайдар, Аркадий Петрович. Вӑрҫӑ секречӗ: [повеҫ] / А. П. Гайдар. — Шупашкар: Чӑвашсен патшалӑх издательстви, 1936. — 175 с.

— Ху пире чике тӑршшӗ лартрӑн-ҫке, ун юрамасть-им? — хушша-хуппа кӗрет хӑрушлӑх ҫуккине ӑнланса ӗлкӗрнӗ Сашук.

— Ты обвёл нас вокруг пальца, а ему что, нельзя? — Сашка успел сообразить, что никакой опасности нет.

Вӗҫсе курни // Марина Карягина. Карягина М.Ф. Ылтӑн панулми: калавсем/ М. Карягина. — Шупашкар: Чӑваш кӗнеке изд-ви, 2011. — 63–67 с.

— Ну, ҫитӗ сана, мӗн ҫилленсе лартрӑн-ха, сӳтӗк?

— Ну, хватит тебе, чего ты злуешь, дура баба?

VI // .

Ӗнер, савӑннипе, хытах ӗҫсе лартрӑн пулӗ-ха?

Должно, выпил вчера на радостях?

VIII // .

— Йӳне лартрӑн, Егорушка!

— Дешево отделался, Егорушка!

20 // .

— Сӗтел умне шанчӑклӑ хурал лартрӑн та харлаттаратӑн!

— Посадил у стола надежный караул, а сам задал храпака!

XXXIV сыпӑк // .

— Эсӗ, Сергей, ҫынсене йышӑнма пӳлӗм ытла хӑвӑрт туса лартрӑн.

— Сергей, что-то ты очень быстро обзавелся приемной.

II сыпӑк // .

— Векселӳпе хӗстерсе лартрӑн та, халӗ хӑратӑн-и, ҫӗлен?

— Прижал с векселем, гад, а теперя робеешь?

4 // .

Тата, мӗншӗн эс ҫакнашкал хулӑн нервюрсем лартрӑн?

Потом, зачем ты такие нервюры толстые поставил?

Ҫиччӗмӗш сыпӑк // .

Даша инке ҫур сӑмах каласанах сиксе тӑрса, Саньӑна пӑшӑлтатса: «Апат лартрӑн-и?» тенине каласа парсан кӑна ӗнтӗ.

Разве что тетя Даша вскочила на полуслове и сказала Сане шепотом, с ужасным выражением: «Не накормили?»

Вуниккӗмӗш сыпӑк // .

23. Ҫавӑн пек усал ӗҫсем туса тултарнӑ хыҫҫӑн, — хурлӑх, хурлӑх ҫитӗ сана! тет Ҫӳлхуҫа Турӑ, — 24. эсӗ ху валли аскӑн ҫурчӗсем лартрӑн, кашни уҫӑ хутлӑхра ҫӳллӗ вырӑнсем туса тултартӑн; 25. кашни ҫул пуҫӗнче эсӗ ху валли ҫӳллӗ вырӑнсем турӑн, хӑвӑн илемне намӑса кӑлартӑн, кашни иртен-ҫӳрен валли урусене чаркаласа выртрӑн, аскӑн ӗҫне нумайлатса пытӑн.

23. И после всех злодеяний твоих, - горе, горе тебе! говорит Господь Бог, - 24. ты построила себе блудилища и наделала себе возвышений на всякой площади; 25. при начале всякой дороги устроила себе возвышения, позорила красоту твою и раскидывала ноги твои для всякого мимоходящего, и умножила блудодеяния твои.

Иез 16 // .

Страницы:

Сайт:

 

Статистика

...подробней