Двуязычный корпус чувашского языка

Поиск

Шырав ĕçĕ:

кӑмӑлӑма (тĕпĕ: кӑмӑл) сăмах форми çинчен тĕплĕнрех пăхма пултаратăр.
Эсӗ ҫырнӑ кашни сӑмах, санӑн аллу витӗр тухнӑ кашни япала манӑн кӑмӑлӑма ҫавӑрса ярать».

Одна надпись, вещь твоя вызывает у меня умиление».

Вунтӑваттӑмӗш сыпӑк // .

Эпе нумай шухӑшласа тӑмасӑрах, тетене хӑлхаран калатӑп: «Ну, тете, суйласа ил: е хӑвӑн сӑмахусене хамӑн чыслӑхӑм ҫинчен ӗҫпеле шӑлса тӑкма меслет пар мана, е хамӑн кӑмӑлӑма ҫырлахтармашкӑн эпӗ кирек епле те пулин урӑхла меслет тупма тӑрӑшӑп…» тетӗп.

Я, долго не думая, и говорю дяде на ухо: «Ну, дядя, выбирай: или дай мне возможность делом смыть твои слова с моей чести, или я должен буду выбрать другой какой-нибудь способ искать удовлетворения…»

Ашшӗ // .

Ҫак уйрӑммӑнах ҫемҫен, ачашласа каланӑ сасӑ мана ытла та савӑнтарчӗ, кунсӑр пуҫне тата маншӑн тӑрӑшни ман кӑмӑлӑма ытла та хуҫрӗ.

Тон, каким он произнес эти слова, глубоко тронул меня, а еще более меня растрогали его заботы.

XXIX сыпӑк // .

Эпӗ кратерӑн хӗррисенчен темӗн чухлӗ чулсем кӗмсӗртетсе аннисене пӑхса тӑрса, пӗртак кӑмӑлӑма пусартӑм.

Я несколько развлекался, следя за тысячами импровизированных каскадов, образовавшихся на склонах кратера и с диким ревом разбивавшихся о каждый встречный камень.

XVI сыпӑк // .

Вулкан кратерӗнчен эпир вӗри кӗлле, шӑраннӑ чулсемпе пӗрле сирпӗнсе тухас пулсан, ҫак япала вара ман кӑмӑлӑма пӗрре те каймасть.

А играть роль шлака казалось мне чересчур скверной шуткой.

XIV сыпӑк // .

Ман кӑмӑлӑма каймарӗ пулин те ҫав икӗ кун хушшинче ҫул ҫине пуҫтарӑнса ирттермелле пулчӗ.

К моему большому огорчению, их пришлось употребить на сборы.

XI сыпӑк // .

Кӑмӑлӑма ҫемҫетнӗшӗн тав тӑватӑп, сударь.

— Благодарю вас за утешение, сударь.

Ҫиччӗмӗш сыпӑк // .

Кӑмӑлӑма хытарсах темиҫе сӑмах калама пултартӑм:

С великим трудом пролепетал:

Хӳреллӗ дневник // Николай Ишентей. Николай Ишентей. Ырӑ ӗҫсен команди. Дмитрий Суслин куҫарнӑ. — Шупашкар: Чӑваш кӗнеке издательстви, 2013. — 46,49 с.

5 Манӑн никампа та пӗр сӑмах калаҫма ҫук, мана хавхалантаракан та, кӑмӑлӑма пусарма пулӑшакан та ҫук.

5 Мне не с кем перемолвиться словом, некому ободрить и утешить меня.

Саккӑрмӗш сыпӑк // .

Тӗкмесене ҫӗре ҫапса кӗртесси маншӑн чи йывӑр та кӑмӑлӑма килмен ӗҫ пулчӗ.

Вообще вбивание кольев было для меня одной из самых утомительных и неприятных работ.

Саккӑрмӗш сыпӑк // .

Анчах халлӗхе ман патшалӑхӑм пӗчӗк-ха, манӑн хамӑннисене мана пӗлменнисем элеклесрен сыхлама тивет-ха, эпӗ хамӑн пӗтӗм шухӑш-кӑмӑлӑма пурне те каласа кӑтартаймастӑп-ха.

Но теперь царство мое еще мало, я еще должна беречь своих от клеветы не знающих меня, я еще не могу высказывать всю мою волю всем.

6 // .

Манӑн пусас кӑмӑлӑма эсир пӗтӗмпех пӗтерсе хутӑр…

Всю охоту вы мне перебили…

16-мӗш сыпӑк // .

Кӑмӑлӑма ниҫта шӑнӑҫтараймастӑп, ӑшра та пулин кӑшкӑрса пыратӑп: «Урра» …

И желание это так велико, что я тихонечко шепчу про себя: «Урра»…

21 сыпӑк // .

Анчах та ҫав хушӑрах савӑнӑҫлӑ кӑмӑлӑма темле пӗлмелле мар шухӑшсем туллама пуҫлаҫҫӗ: тем чухлӗ айӑпсӑр ҫынсен юнӗпе вараланса пӗтнӗ усал ҫын, тата ӑна асаплантарса вӗлересси мана ирӗксӗрех кансӗрлесе тӑраҫҫӗ: «Емеля, Емеля! — тетӗп хам ӑшӑмра, тарӑхса, — мӗншӗн пӗррех хут эсӗ штык ҫине пырса тӑрӑнмарӑн, е картечь айне лекнӗ пулсан та аванрахчӗ?

Но между тем странное чувство отравляло мою радость: мысль о злодее, обрызганном кровию стольких невинных жертв, и о казни, его ожидающей, тревожила меня поневоле: «Емеля, Емеля! — думал я с досадою, — зачем не наткнулся ты на штык или не подвернулся под картечь?

Вунвиҫҫӗмӗш сыпӑк. Арӗслени // .

Ирӗксӗрех кӑмӑлӑма йывӑр илтӗм.

Это было обидно.

Вунвиҫҫӗмӗш сыпӑк // .

Тӗксӗм шухӑшсем манӑн кӑмӑлӑма хускатрӗҫ.

Мрачные мысли волновали меня.

Тӑххӑрмӗш сыпӑк. Уйӑрӑлни // .

Кӑмӑлӑма вырӑнтан хускатса, ним чӗнмесӗр айӑпӑмшӑн ӳкӗнсе, ӗнерхи учительпе сывпуллашмасӑр тата унпала хӑҫан та пулин тӗл пуласси ҫинчен шухӑшламасӑр-мӗнсӗр, эпӗ Чӗмпӗртен тухса кайрӑм.

С неспокойной совестию и с безмолвным раскаянием выехал я из Симбирска, не простясь с моим учителем и не думая с ним уже когда-нибудь увидеться.

Пӗрремӗш сыпӑк. Гварди сержанчӗ // .

Эпӗ хам кӑмӑлӑма та, хӑтланчӑшӑма та: ӗнтӗ мӗн пулӗ-ха, тесе шайлатӑп та, чӗреме нимӗн те перӗнмест.

Я взвешиваю, разбираю свои собственные страсти и поступки с строгим любопытством, но без участия.

Июнӗн 16-мӗшӗ // .

Чун-чӗрери хӗрӳ туйӑмсене пула ӑнран кайиччен алхасма пултараймастӑп ӗнтӗ эпӗ; чыслӑха юратнӑран кун-ҫулра пулнӑ сӑлтавсем кӑмӑлӑма пусарса хучӗҫ, анчах вӑл урӑхла майпа палӑрчӗ, мӗншӗн тесен чыслӑха юратни вӑл нимӗн те мар, влаҫшӑн хыпса ҫунни кӑна, ман кӑмӑла кӳме вара чи малтанах хам таврара мӗн-мӗн пуррине йӑлтах хама пӑхӑнтарни кирлӗ, хама юраттарнине хускатмалла, пӗтӗмпех парӑнтармалла, хӑратса тӑмалла — ҫакӑ мар-и вара влаҫӑн чӑн аслӑ тупсӑмӗ?

Сам я больше неспособен безумствовать под влиянием страсти; честолюбие у меня подавлено обстоятельствами, но оно проявилось в другом виде, ибо честолюбие есть не что иное как жажда власти, а первое мое удовольствие — подчинять моей воле все, что меня окружает; возбуждать к себе чувство любви, преданности и страха — не есть ли первый признак и величайшее торжество власти?

Июнӗн 3-мӗшӗ // .

Эпӗ хам ӑшӑмра тӑрана пӗлми непсӗм пуррине туятӑп, ҫул ҫинче мӗн тӗл пулнине йӑлтах хыпса ҫӑтатӑп: ҫынсем асапланнипе савӑнни ҫине эпӗ хам кӑмӑлӑма ҫырлахтарас тесе кӑна пӑхатӑп, хам чун хавалне упраса усрама пулӑшакан ҫимӗҫ ҫине пӑхнӑ пек пӑхатӑп.

Я чувствую в себе эту ненасытную жадность, поглощающую все, что встречается на пути; я смотрю на страдания и радости других только в отношении к себе, как на пищу, поддерживающую мои душевные силы.

Июнӗн 3-мӗшӗ // .

Страницы:

Сайт:

 

Статистика

...подробней