Двуязычный корпус чувашского языка

Поиск

Шырав ĕçĕ:

капӑрлатса (тĕпĕ: капӑрлат) сăмах форми çинчен тĕплĕнрех пăхма пултаратăр.
Вӑл карттусне лаптак ӗнси ҫине шутарса лартнӑ та тӗрленӗ ал шӑллисемпе капӑрлатса ҫакнӑ тӗкӗр патӗнче, сӗтел хушшинче, сарлакан чавсаланса ларать.

Он сидел за столом под завешенным рушниками зеркалом, широко разложив локти, сдвинув фуражку на плоский затылок.

XXVIII // .

Тепӗр икӗ ҫамрӑк хӗрарӑмӗ — Эрхип кинӗсем; вӗсем чикмек картлашки тӑрӑх хӑмӑшпа капӑрлатса витнӗ пӳрт вителӗкӗн ҫунатти айнех улӑхса тӑнӑ, — хӗрсех шуратаҫҫӗ.

Остальные, две молоденькие бабенки — снохи Архипа, забравшись по лестницам под самую камышовую крышу, крытую нарядно, под корешок, — белили.

XXII // .

— Куратӑн пулӗ — манашкӑсенни пекех пирӗн: капӑрлатса кӑтартаканни нимӗн те ҫук.

 — Видишь, как у нас скромно — как у монашек.

XIX // .

Ун хыҫӗнче ҫума-ҫумӑнах ту ҫыннисем тӑраҫҫӗ: вӗсенчен пӗри, кӗрнеклӗ те ҫамрӑк сӑнлӑ ингуш офицерӗ, капӑрлатса ҫӗлетнӗ черкес сӑхманӗ умне аллисене хӗреслӗн тытса, хура кубанка айӗнчен мӑйӑр тӗшши пек куҫ шӑрҫисене ҫутӑлтарать; тепри — хӗрлӗрех ҫӳҫлӗ ватӑ осетин — ал лаппипе пуклак авӑрлӑ хӗҫӗ ҫине хунӑ та тӑрӑхлакан куҫӗсемпе хӑйсене сырса илнӗ казаксене хыпашлать.

Позади него плечо к плечу стояли горцы, — статный молодой офицер-ингуш, скрестив на нарядной черкеске руки, поблескивал из-под черной кубанки косыми миндалинами глаз, другой — пожилой рыжий осетин — стоял, небрежно отставив ногу; положив ладонь на головку гнутой шашки, он насмешливыми, щупающими глазами оглядывал казаков.

XV // .

Ракета тӗксӗм чаршавлӑ пӗлӗте йӑм хӗрлӗ тӗспе капӑрлатса эрешлентерчӗ; унӑн ҫутинче Валет салтаксем халӗ пылчӑкран йӗрӗнмесӗр ҫӗр ҫумне хӳтлӗх шыраса лӑпчӑннине, тӗмсемпе йывӑҫсем хушшипе кӑткӑсем пек шуса иртнине курчӗ.

Ракета вскинула алое зарево; при свете его Валет видел, как солдаты муравьями ползли меж кустов и деревьев, уже не брезгая грязной землей, а прижимаясь к ней, ища защиты.

III // .

Чул ҫине тӗлӗнмелле капӑрлатса, ӑста касса тунӑ чечексем, тӗрӗсем, турӑсем, галерсем, грифон ӳкерчӗкӗсем — ӑмӑрткайӑк пуҫлӑ арӑслансем, — ҫар ҫынни кӗлеткисем, грекла кӗтеслӗ саспаллисем, чул скамье катӑкӗсем — ҫаксем пурте Керчь Пантикапей пулнӑ чухнехи, тахҫанах иртнӗ ӗмӗр йӗрне упранӑ.

Диковинные украшения, искусно вырезанные на камне цветы, узоры, боги, галеры, изображения грифонов (львов с орлиными головами), фигуры воинов, угловатые греческие буквы, обломки каменных скамей — все это хранило следы давно прошедших веков, когда Керчь была еще Пантикапеем.

Улттӑмӗш сыпӑк // .

Тинӗс тӗпӗнчен юрпа капӑрлатса тумлантарнӑ, хӗвеланӑҫ шуҫӑмӗпе хӗретнӗ шурӑ тӑрӑллӑ тусем тухнӑнах туйӑнать.

Казалось, что со дна моря встают горы с белыми вершинами, пышно убранными снегом, розовыми от лучей заката.

Коновалов // Александр Алга. Максим Горький. Сочиненисем. Чӑваш АССР государство издательстви, 1953. — 70–118 стр.

Ненецсем ӑна мамонт шӑмминчен тунӑ пластинкӑсемпе капӑрлатса пӗтернӗ кӳлмелли таврашсем парнеленӗччӗ.

Ненцы подарили ему прекрасную упряжь, украшенную пластинками из мамонтовой кожи.

Саккӑрмӗш сыпӑк // .

Унӑн капӑрлатса пӗтернӗ пуҫӗ хаклӑ йышши чулсем, бриллиантсем пуснипе усӑннӑ пекех туйӑннӑ; хушӑран вӑл, асӑрхасах тыткаламан алӑ йӗппе-мӗнпе перӗнкеленӗ хыҫҫӑн, ҫӳҫенсе чӗтренкелесе илет, анчах шарламасть.

Голова ее томно клонилась под тяжестью бриллиантов, она слегка вздрагивала, когда неосторожная рука укалывала ее, но молчала.

XVIII сыпӑк // .

Шӑтӑклӑ пысӑк тутӑрсене, пушмак евӗр капӑрлатса ҫыхнӑ нускисене вара час-часах юлташсемпе тӑвансене парнелетӗп.

Помоги переводом

«Дояркӑсем ҫывӑрмаҫҫӗ, ирех юрлаҫҫӗ» // Роза ВЛАСОВА. «Хыпар», 2015.10.07, 196№

Иезавель, ку хыпара илтсессӗн, питне хӗретсе, ҫӳҫне-пуҫне капӑрлатса чӳречерен пӑхса тӑнӑ.

Иезавель же, получив весть, нарумянила лице свое и украсила голову свою, и глядела в окно.

4 Пат 9 // .

19. Пӑлтӑр юписен кӑшӑлӗсене вара лили евӗрлӗ тунӑ, вӗсем тӑватӑ чике ҫӳллӗш пулнӑ, 20. ҫапла ӗнтӗ икӗ юпи ҫинче те, виткӗҫ хӗрринчи мӑкӑрӑлчӑкран ҫӳлерех тӑрӑ кӑшӑлӗсене йӗри-тавра икӗ ӗретӗн икҫӗр нар улми капӑрлатса тӑнӑ.

19. А в притворе венцы на верху столбов сделаны наподобие лилии, в четыре локтя, 20. и венцы на обоих столбах вверху, прямо над выпуклостью, которая подле сетки; и на другом венце, рядами кругом, двести гранатовых яблок.

3 Пат 7 // .

Манӑн дневнике «5» паллӑсем ҫеҫ илемлетсе, капӑрлатса тӑраҫҫӗ, — тет Ирина пӗтӗм чун хавалӗпе.

Помоги переводом

Умра — хӗрӳ тапхӑр // Тантӑш. «Тантӑш», 2016.03.17, 10№

Страницы:
  • 1

Сайт:

 

Статистика

...подробней