Двуязычный корпус чувашского языка

Поиск

Шырав ĕçĕ:

ҫепӗҫ сăмах пирĕн базăра пур.
ҫепӗҫ (тĕпĕ: ) сăмах форми çинчен тĕплĕнрех пăхма пултаратăр.
Тӗлӗнмелле кунӑҫлӑ та ӑслӑ, ансат та ҫепӗҫ тӑвӑннӑ-ҫке алӑпа тытса усӑ курмалли япаласем.

Помоги переводом

Петровсен ҫемье дневникӗнчен // .

Ҫак кӑвакрах ҫӳҫлӗ ҫамрӑкпа ҫирӗме кӑна ҫитейнӗ хӗрарӑм, этем тӳсмелле мар хӗнпе асап урлӑ иртсе те, пӗр-пӗрин патне тап-таса та ҫав тери ҫепӗҫ, ҫакӑнпа пӗрлех тата ҫӳле-ҫӳле хӑпартакан туйӑм ҫыхласа хӑварма пултарнине ӗненес те килмест.

Помоги переводом

4 // .

Ҫепӗҫ сасӑллӑ тенор вӑрҫӑра асӑрханусӑртарах пулнӑ казак шӑпи ҫинчен вӗҫне ҫитичченех каласа пачӗ:

Помоги переводом

XIX // .

Упӑшки хӑйӗнпе ҫавӑн пек ҫепӗҫ пулнинчен ытла та тӗлӗннӗ тата хумханнипе хӗрелсе кайнӑ Наталья, ун аллине ҫупӑрласа тытса, тути патне илсе пычӗ.

Потрясенная этим проявлением чувства со стороны мужа и вся вспыхнувшая от волнения, она взяла его руку, поднесла к губам.

VIII // .

Хӑйӗн малтанхи ӗҫне вӑл пурнӑҫларӗ, авалхи ҫепӗҫ чӗлхине, культурине аталантармалла тесе пире сӑмахпа ӗнентерчӗ.

Свою первую работу он выполнил, убедив нас в необходимости развития древнего нежного языка и культуры.

Журналистикӑна чунтан парӑннӑ // Николай ЛАРИОНОВ, Алена АЛЕКСЕЕВА. «Сувар», 2010.01.08, 1–2№№(835–836), 5 стр.

Анохин ӑнланчӗ: унпа нимӗн пытармасӑр, ҫепӗҫ пулма тӑрӑшмасӑр, чӑртмаххӑн калаҫмалла, атту вӑл сӗмсӗррӗн ҫулӑхнинчен нихҫан та хӑтӑлаймастӑн.

Этот жест окончательно убедил Анохина, что с нею нужно говорить грубо, начистоту, не деликатничая, а то никогда не отделаешься от ее наглой навязчивости.

16 // .

Вӑл татах темле питӗ ҫепӗҫ, ачаш, хӗрарӑмла айван сӑмахсем каларӗ, аллипе пӗрехмай Григорин ҫаврака хулпуҫҫийӗсене ҫупӑрласа ачашларӗ, ӗмӗрлӗхе парӑннӑ куҫӗсемпе пӗр вӗҫӗм унӑн куҫӗнчен тинкерсе пӑхрӗ.

Она еще что-то говорила несказанно-ласковое, милое, бабье, глупое и все время гладила ладонями сутулые плечи Григория, неотрывно смотрела в его глаза своими навек покорными глазами.

LXII // .

— Ҫичӗ ҫын, — пуриншӗн те хуравларӗ хӗрлӗ ҫӳҫли, пӳрнисемпе пӗр ретлӗ хуткупӑсӑн ҫепӗҫ кӗвӗллӗ тӳмисене пускаласа лараканскер.

— Семь человек, — за всех ответил рыжебровый, перебиравший певучие лады ливенки.

XVI // .

Тенорсен чуна тытса илмелле ҫепӗҫ те янкас сассисем пулӑшнипе, ҫар хорӗ пысӑк залра казаксен кӗмӗл шӑнкӑравлӑ юррисене чӳхентерсе шӑратать, вӗрсе каламалли инструментсен оркестрӗ союзниксен гимнӗсене кӗрӗс-мерӗссӗн хӗнтӗртеттерсе янӑратать.

Певчий войсковой хор стлал по залу шелковые полотнища казачьих песен, богато расшитых тенорами подголосков, духовой оркестр внушительно громыхал и вызванивал союзнические гимны.

XI // .

Барохвостов княҫ та хӑйне пӑхӑнса тӑракансене хисеплеме, салтаксемпе ҫепӗҫ сӑмахсемпе калаҫма пуҫланӑ.

Принялся и князь Барохвостов уважать своих подчиненных, ласковые слова говорить солдатам.

Чап // .

Вӑл хӑйне сивӗ ҫил ҫупӑрласа ҫӳҫентернӗ пек туять, юнашарах Аннӑна, унӑн йӗпкӗн хура куҫӗсене илемлӗ тутан хӑюллӑ та ҫепӗҫ йӗрӗсене, сӑмса сыппи хӗрринчи вӗтӗ-вӗтӗ кук тӗррисене, ҫамки ҫинчи тарӑн шухӑшлӑ пӗркеленчӗкӗсене курать…

Он как бы ощущал холодный ветер и рядом с собой видел Анну, черные глаза ее, мужественные и нежные линии милого рта, крохотные веснушки у переносья, вдумчивую складку на лбу…

XXVI // .

Чун-чӗрине ҫепӗҫ те ачаш туйӑм тытса илнипе вӑл пусма картлашки тӑрӑх майӗпе улӑхрӗ.

Медленно всходил он по ступенькам, стиснутый сладостно-болезненным чувством.

V // .

Бассем юлашки сӑмахсене юрлама ӗлкӗричченех таврана ҫепӗҫ тенорӑн янӑравлӑ сасси чӳхентерсе юхма пуҫлать.

Басы еще не обрывали последних слов, а подголосок уже взметывался над ними.

II // .

Ҫак тӗлте ун ҫепӗҫ сасси пат татӑлчӗ, йӑлтӑртатакан ачаш кӑвак куҫӗсем алчӑраса кайрӗҫ те тӗксӗмленчӗҫ — хӑй умӗнче чӗрӗ ҫын мар, виле выртнине курнӑ пекех тӗксӗмленчӗҫ.

Тут ее приятный голосок оборвался, нежно-голубые глаза расширились и помрачнели, как будто перед ним стоял мертвец, а не живой человек.

XIII сыпӑк // .

— Хаклӑ юлташӑм! — терӗ хӗр питӗ ҫепӗҫ сасӑпа.

— Дорогой товарищ! — сказала она приятным голосом.

XIII сыпӑк // .

Ҫав самантра ачаш кӑвак куҫсем килнӗ ҫын кӑкӑрӗ ҫинче ҫӑлтӑр йӑлтӑртатнине асӑрхарӗҫ; унччен ниепле те ҫавӑрма май ҫук пек пӑхса тӑракан хӗрӗн сивӗ пичӗ сасартӑк ӑшӑ кулӑпа ялкӑшса илчӗ, куҫӗсем тата ачашрах та кӑвакрах пулса кайрӗҫ, чуна савакан ҫепӗҫ чӗлхепе калаҫма пуҫларӗ.

Тут нежно-голубые глаза вдруг заметили звездочку, блестевшую на груди у приезжего; строгое, неприступное лицо дежурной озарилось приятной улыбкой, глаза сделались еще более нежными и голубыми, а в голосе появились трогательно-ласковые звуки.

XIII сыпӑк // .

Вӗсен ҫӳлти сийӗсем кӗренӗн-кӑвакӑн тӗссӗрленеҫҫӗ, аялараххисем хӑйсен урӑм-сурӑм ҫутине ҫухатса пыраҫҫӗ, тӗсне ылмаштарса, тӗксӗм пӗлӗт ярӑмӗ ҫине темле ҫемҫе сирень чечекӗ пек ҫепӗҫ тӗтӗм сапса ҫутӑлтараҫҫӗ.

Вверху фиолетово чернели, чуть ниже утрачивали чудовищную свою окраску и, меняя тона, лили на тусклую ряднину неба нежно-сиреневые дымчатые отсветы.

14 // .

Аксинья хӑвӑрт калаҫать, анчах та сӑмахсем сапаланса каяҫҫӗ, ҫепӗҫ те тӗссӗр сӑмахӗсем хӑлхана ҫитсе кӗреймеҫҫӗ.

Аксинья говорит быстро, но слова расползаются, не доходят до слуха неживые и бесцветные слова.

12 // .

Ҫӗр ҫинче мӗн пурри йӑлтах кӗмӗл ҫутӑпа ялкӑшать; таса сывлӑш пӑчӑ, анчах кӑшт уҫӑрах та, ҫемҫе те ҫепӗҫ, тинӗс хумӗпе килсе ҫапнӑ пек, йӗри-тавра вӑл тутлӑ шӑршӑ сарать.

Земля вся в серебряном свете; и чудный воздух и прохладно-душен, и полон неги, и движет океан благоуханий.

II. Голова // .

Асатте аппӑшӗ каласа паратчӗ — хӗрарӑмӗ ӗнтӗ, ҫиленмелле ан пултӑр та-ха, хӑвӑрах пӗлетӗр, кама та пулин чипер хӗр, е чипер хӗрарӑм тесе каличчен, шуйттана чуптума ҫӑмӑлрах, — козачкӑн тулли питҫӑмартийӗсем чи ҫемҫе те шупкарах хӗрлӗ мӑкӑнь чечекӗ пек таса, ҫав тери ҫепӗҫ, ҫавӑн пек пулать мӑкӑнь чечекӗ ирсерен: тин ҫеҫ турӑ сывлӑмӗпе ҫӑвӑннӑ хыҫҫӑн, халь кӑна ҫӗкленнӗ хӗвел умӗнче ҫунса ҫеҫ тӑрать, ҫулҫисене тӳрлеткелесе чиперленет; куҫхаршийӗсем, хура та ҫинҫе хӑю пек.

Тетка покойного деда рассказывала, — а женщине, сами знаете, легче поцеловаться с чертом, не во гнев будь сказано, нежели назвать кого красавицею, — что полненькие щеки козачки были свежи и ярки, как мак самого тонкого розового цвета, когда, умывшись божьею росою, горит он, распрямляет листики и охорашивается перед только что поднявшимся солнышком; что брови словно черные шнурочки.

Пӗр чиркӳри дьяк пулни-иртни ҫинчен каласа пани // .

Страницы:

Сайт:

 

Статистика

...подробней