Двуязычный корпус чувашского языка

Поиск

Шырав ĕçĕ:

Уйӑх сăмах пирĕн базăра пур.
Уйӑх (тĕпĕ: уйӑх) сăмах форми çинчен тĕплĕнрех пăхма пултаратăр.
Тӗттӗм урампа (уйӑх хӑпарайман-ха) утнӑ май, Сергей ҫапла шухӑшларӗ:

Шагая по темной улице (луна еще не взошла), Сергей думал:

X сыпӑк // .

Сергей йӑл кулчӗ, Иринӑна, уйӑх ҫутатнӑ сӑрта аса илчӗ, анчах ним те чӗнмерӗ…

Сергей вспомнил Ирину, курган, залитый лунным светом, и ничего не ответил…

X сыпӑк // .

Уйӑх ҫутипе ҫуталса тӑракан сӑрта, Иринӑна аса илчӗ Сергей…

— Сергей вспомнил курган в лунном свете, Ирину.

IX сыпӑк // .

Ту хыҫӗнчен шурӑмпуҫ ҫути тухрӗ, уйӑх ҫути шупкалчӗ — Сергей Иринӑпа сывпуллашрӗ те пӳлӗмне кӗчӗ.

Из-за горы вставала заря, и свет луны тускнел — Сергей простился с Ириной и вошел в комнату.

IX сыпӑк // .

Ирина куҫне уҫрӗ — куҫӗсем уйӑх ҫутинче кӑвак пек курӑнчӗҫ.

Ирина посмотрела на Сергея и улыбнулась.

IX сыпӑк // .

Вӑл, курӑк сарнӑ урайне чӗрне вӗҫҫӗн пусса, Марфа ҫывӑракан кровать умӗнчен ерипен иртсе кайрӗ; уйӑх ҫути чӳречерен кӗрсе, карчӑкӑн кӑвак ҫӳҫне кӗмӗл тӗссемпе ҫутатать…

На цыпочках, неслышно ступая по мягкому настилу травы, он прошел мимо кровати, на которой спала Марфа; луна светила в окно и щедро серебрила ее седую голову…

IX сыпӑк // .

Сергей сиксе тӑрса ларчӗ, мӗн курнипе хӗпӗртерӗ те, хӑрарӗ те: ун умӗнче, аташнӑ чухне куҫа курӑннӑ пек, Ирина тӑра парать, пӗлӗт хыҫӗнчен тухнӑ уйӑх унӑн шурӑ кӗпе тӑхӑннӑ ҫӳллӗ те яштака пӳне ҫутатать, куҫӗсем йӑлтӑртатаҫҫӗ.

Сергей поднял голову: перед ним, как привидение, стояла Ирина в белом платье, и луна, уже выглянувшая из-за туч, озаряла всю ее, высокую, стройную, с живыми, блестящими глазами.

IX сыпӑк // .

Станица уйӑх ҫутинче юмахри пек хитре курӑнса кайрӗ, ӑна нимӗнпе танлаштарма та ҫук.

А станица в лунном сиянии казалась такой сказочной, что ее нельзя было ни с чем сравнить.

VII сыпӑк // .

Уйӑх пӳртсем тӑррипе, пахчасен ҫийӗпе ерипен шурӗ, ҫӳллӗ шупка тӳпере пӗр ҫӑлтӑр та курӑнмасть.

Луна давно гуляла над крышами домов, над садами, и высокое бледное небо было без звезд.

VII сыпӑк // .

Амӑшӗпе хӗрӗ уйӑх ҫутипе ҫуталнӑ чӳрече умӗнче чылайччен ларчӗҫ.

Мать и дочь долго еще сидели у освещенного луной окна.

VII сыпӑк // .

Уйӑх ҫутипе ҫуталса тӑракан чӳрече сакки ҫине пуҫне хурса, макӑрса ячӗ.

Склонила голову на освещенный луной подоконник и расплакалась.

VII сыпӑк // .

Каҫхи апата килкартинче, пахча хыҫӗнчен тухса ҫӗкленнӗ шупка уйӑх ҫутинче ҫирӗҫ.

Ужинали на дворе, при слабом свете луны.

VII сыпӑк // .

Ҫулҫӑсем хушшинчен уйӑх ҫути сӑрхӑнса тухрӗ, ывӑлӗн ҫамкипе куҫӗсем ҫине ӳкрӗ.

Сквозь листья пробился свет луны и осветил его лоб и глаза.

III сыпӑк // .

Тӳпере уйӑх ҫӳле хӑпарнӑ, чиркӳ тавра сарнӑ чул лаптӑкӗсем пӑхӑр пек хӗрлӗ, чиркӳ тӑрри вут пек йӑмӑх ҫунса тӑнӑ; сарлака площадь, ун хӗррипе ҫур ункӑ пек ларса тухнӑ курак йӑвиллӗ тирексем, чӳрече умӗнче сирен ӳсекен пӗчӗк пахчасем, — ҫаксем пурте ҫурҫӗр тӗлӗнче юмахри пек ӑнланса илме ҫук илемлӗ курӑннӑ…

Высоко в небе висела луна, плиты камня вокруг церкви казались красными, как слитки меди, а купола и шпиль колокольни горели багряным пламенем; просторная площадь, и полукругом стоявшие тополя с шапками грачиных гнезд, плетни палисадников с кустами сирени — все приобрело в этот полуночный час какие-то таинственные очертания…

III сыпӑк // .

Сергей вӗсене кансӗрлес темерӗ, урама тухрӗ те кӗтеселле пӑрӑнчӗ, уйӑх ҫутинче хӑмла витсе илнӗ ҫатан ҫумӗнче шурӑ кофта курӑнчӗ…

Сергей не стал им мешать, вышел на улицу и за углом, в лунном свете на фоне плетня, одетого в зеленую шубу хмеля, увидел белую кофточку…

III сыпӑк // .

Кӑмака ҫумӗнче, пилӗк ҫул ӗлӗкхи пекех, ҫутӑ лампа пур, уйӑх ҫутатнӑ пирки пӳртре лампа ҫути палӑрмасть те.

На припечке так же, как и пять лет назад, стояла лампа, и оттого, что в окна светила луна, слабый ее огонек был почти не виден.

III сыпӑк // .

Киле ҫитнипе хавасланнӑ пулсан та, уйӑх ҫутинче ыйӑха кайма пуҫланӑ станицӑна курса чунтан савӑннӑ пулин те, ӑна ҫаплах пӗр шухӑш канӑҫ паман: ҫарти юлташӗсемсӗр, хӑнӑхнӑ ӗҫсӗр епле пулса тухӗ ӗнтӗ ҫӗнӗ пурнӑҫӗ…

И хотя ему приятно было сознавать, что он дома, хоть и радостно было всем телом ощущать мирную жизнь, видеть в лунном свете родную станицу, но одна мысль беспокоила его: как сложится новая жизнь без фронтовых друзей, без привычных занятий…

III сыпӑк // .

Каллех, паҫӑрхин пек, пӳрт тӑрринче анра ҫарӑк курӑнса кайрӗ, уйӑх ҫутипе унӑн туни кӗмӗл туя пек курӑнать…

Снова, как и днем, увидел на гребне крыши стебелек сурепки — при свете луны он был похож на серебряную палочку…

III сыпӑк // .

Сергей хапха умне пычӗ, лӑпкӑ урамсем ҫине, шурӑ уйӑх ҫути пиеленӗ пахчасем ҫине, хӑй ҫуралса ӳснӗ пӳрчӗ ҫине, тин ҫеҫ тӗкленнӗ ҫамрӑк ӑмӑрткайӑк хӑйӗн йӑви ҫине ҫӳлтен вӗҫсе иртнӗ чухне пӑхса илнӗ пек, питӗ ачаш кӑмӑлпа пӑхса тӑчӗ вӑл.

Подойдя к воротам, Сергей с такой любовью посмотрел и на тихую улицу, и на сады в белой дымке, и на свою хату, с какой, очевидно, смотрит молодой, оперившийся орел, пролетая над тем местом, где когда-то было его гнездо.

III сыпӑк // .

Станица ҫине тахҫанах уйӑх тухрӗ, унӑн кӗрен шевли кантӑксем ҫинче вылять, шурӑ чатӑрпа хупланнӑ садсем капӑр та ҫӳллӗ курӑнаҫҫӗ.

Давно над станицей гуляла луна, голубоватый ее блеск отражался в окнах, а сады, укрытые прозрачной пеленой, казались и пышнее и выше.

III сыпӑк // .

Страницы:

Сайт:

 

Статистика

...подробней